04 March 2008

Τίτλοι Τέλους

Όταν ξεκίνησα να γράφω σε αυτό εδώ το blogάκι, δεν μπορούσα να φανταστώ πως θα είναι και η τελευταία μου χρονιά σε αυτή την ομάδα...

Σήμερα μετά το τελευταίο μου παιχνίδι, κοιτάγαμε μαζί με τα παιδιά τα δελτία μας...
30/03/1989 έλεγε το δικό μου. Έκλεισα 19 χρόνια στην ίδια ομάδα !! Πόσες ώρες στο γήπεδο, πόσοι αγώνες, πόσα έχουμε περάσει... και σήμερα τους είπα αντίο.

Ευτυχώς το τελευταίο μου παιχνίδι συνοδεύτηκε με νίκη και όπως είπε και ο Γιάννης, "Δεν γίνεται να χάναμε στο τελευταίο σου..." Ευτυχώς η ομάδα έχει πάρει τα πάνω της γιατί δεν θα το άντεχα να έφευγα και να κινδυνεύαμε...

Κλείνω με μια υπόσχεση που έχουμε δώσει μεταξύ μας, (ένα απόγευμα που είχε έρθει και ο Τεό στο γήπεδο) Σε λίγα χρόνια (4 για την ακρίβεια ;-) ) θα γυρίσουμε όλοι να πάμε την ομάδα πολύ ψηλά...
Μέχρι τότε... καλή συνέχεια παιδιά και θα σας παρακολουθώ από κοντά (έστω και αν είμαι μακρυά).
Όσο για μένα, μη νομίζετε ότι θα σταματήσω τόσο εύκολα να "ταλαιπωρώ" το μπασκετάκι ;-).

15 November 2007

3η Αγωνιστική

Μετά από τις περιπέτειες με το πόδι μου και την αναζήτηση εργασίας στο εξωτερικό, επανήλθα στις αγωνιστικές δραστηριότητες της ομάδας :)
Επιτέλους μια νίκη ! Για την ακρίβεια, επιτέλους ήμασταν όλοι εκεί και φυσικά νικήσαμε...


Οι αντίπαλοι; Τίποτα σπουδαίο από μπασκετική αξία, απλά ομάδα που απέναντι στη ζώνη μας, δεν έκανε παρά ένα σύστημα που τους έφερνε πάντα πάνω στην άμυνα, εκτός από ένα παίχτη που έβγαζαν στο πλάι για τρίποντο. Κατά τα άλλα, απλά έπαιρναν τα ριμπάουντ γιατί έπαιζαν πολύ βρώμικα, με σπρωξίματα σε όλες τις διεκδικήσεις και είχαν και απίστευτη ανοχή από τους διαιτητές !!
Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι αυτοί πίεζαν και έπαιζαν δυνατά, και εμείς κάναμε φάουλ παίζοντας ζώνη ! Εγώ μάλιστα έκανα και ένα φάουλ στο... διχτάκι, αλλά η διαιτητής...

Εμείς δεν ήμασταν σούπερ, αλλά τα δώσαμε όλα και δεν γινόταν να χάσουμε ούτε από 7.

Εγώ ακόμα δεν είμαι σε καλή κατάσταση μιας και μετράω 5 βδομάδες εκτός, αλλά αρχίζω να επανέρχομαι σιγά σιγά...

Καλή μας συνέχεια και κάποιοι από τους ηττημένους, να μάθουν να χάνουν...

11 October 2007

Να και οι φωτογραφίες



Τώρα τι να πω;

Χθες, ξεκινώντας το blogάκι, είχα ένα κακό προαίσθημα. Ξέρετε ότι στην αθλητική ψυχολογία, οι προλήψεις είναι πολλές και φτάνουν σε σημείο αηδίας. Σκεφτόμουν λοιπόν, ότι μετά από 19 χρόνια είναι η πρώτη φορά που πάω να δημοσιεύσω κάτι σχετικό με το μπάσκετ. Και αυτό με ανησυχούσε...

Ξεκίνησε ο αγώνας λοιπόν και όντως έβαλα τους πρώτους πόντους της ομάδας για τη σαιζόν. Καλάθι και φάουλ μάλιστα ! Στο πρώτο δεκάλεπτο ήταν φανερό πως οι αντίπαλοι ψηλοί δε μπορούσαν να με αντιμετωπίσουν ούτε σε άμυνα ούτε σε επίθεση... 5 πόντοι στο 1ο δεκάλεπτο, με 3 κερδισμένα φάουλ και κάνα δύο ακόμα που δε μου έδωσαν... Στο 2ο δεκάλεπτο, ξεκούραση μέχρι το 5ο λεπτό που ξαναμπήκα στο παιχνίδι. Η συνέχεια όπως πριν, τελειώνοντας με καλάθι (και φάουλ που δεν μου έδωσαν) στη λήξη του ημιχρόνου μετά από ασίστ του παίχτη προπονητή :)

Ξεκινάμε το 2ο ημίχρονο και κάνω πλάκα με το διαιτητή για το ποιος έχει τη μπάλα :) Εκεί που γελάμε πετάγεται ο Υπερχοντρός και του λέει "Τραγικός είσαι που μου έδωσες αυτό το φάουλ σε εκείνη τη φάση." ! Τι βλάκας ! Φυσικό είναι ο διαιτητής να του δώσει άλλα 2 χωρίς να το πολυσκεφτεί κάτι που μας στοίχισε γιατί μας έβαλαν εύκολα πόντους από βολές... Μετά από 2-3 φάσεις και ενώ χάνω ένα rebound, αρχίζω να ξυπνάω και βάζω ένα ζόρικο καλάθι με fade away (ακόμα και ο διαιτητής μου έκανε μια γκριμάτσα έκπληξης). Στην επόμενη φάση, μυρίζομαι τάπα ! Σηκώνεται ο ψηλός τους ανυποψίαστος, οπότε παίρνω φόρα του τη χώνω στα ίσια, αλλά ξαφνικά νοιώθω ότι κάτι δεν πάει καλά ! Την αμέσως επόμενη στιγμή προσγειώνομαι στο πόδι του και ... ευτυχώς που μαζεύτηκα την ώρα που έπεφτα γιατί δεν το γλίτωνα το σπάσιμο. Βέβαια πόσο "ευτυχώς" είναι ένα γερό διάστρεμμα με ένα πόδι τούμπανο... Θα ανεβάσω και φωτογραφίες αργότερα μόλις μου τις στείλεις.

Τελικά για την ιστορία, χάσαμε 4 πόντους και αποκλειστήκαμε από τη συνέχεια του Κυπέλλου. (Λες και θα το παίρναμε :P).

Ελπίζω να γίνω καλά πιο γρήγορα από τις 6 βδομάδες που μου είπε η γιατρός (πάντα υπερβάλλουν λίγο...). Πήρα λοιπόν 10 μέρες άδεια από τη δουλειά και τώρα είμαι σπιτάκι μου με το πόδι στον πάγο και βλέπω πρωινάδικα ...

Υ.Γ. Τώρα εγώ, επιστήμων άνθρωπος, φταίω να γίνω προληπτικός και να μην ξαναγράψω στο blog ?????

10 October 2007

Καλή αρχή

Με την ευκαιρία της αρχής της νέας Μπασκετικής μου χρονιάς, είπα να κάνω και ένα blogάκι για να σημειώνω τα κατορθώματά μου (και της υπόλοιπης ομάδας) !

Ξεκινάμε σήμερα λοιπόν με αγώνα κυπέλλου, τον οποίο βλέπουμε ως ένα δυνατό φιλικό. Γιατί φυσικά στόχος μας δεν είναι το κύπελλο, αλλά μια αξιοπρεπής εμφάνιση στο πρωτάθλημα της Γ' Αθηνών. Βέβαια ο βασικός μας στόχος, είναι να περνάμε καλά μέσα στο γήπεδο και έξω από αυτό, μιας και είμαστε μια παρέα. Με κάποιους από την ομάδα παίζουμε μαζί από τις αρχές του 1990...

Πιστεύω ότι η χρονιά θα είναι δύσκολη, γιατί έχουμε γεράσει ένα χρόνο, έφυγαν 2 παιδιά και δεν ήρθαν αντικαταστάτες στις θέσεις τους... Οι μικροί που επανεμφανίστηκαν, δεν έχουν καθόλου εμπειρία, και ειδικά στην περιφέρεια είμαστε... ένας και ένας κούκος (παίχτης προπονητής). Βέβαια στη front-line, είμαστε πολύ δυνατοί, (όχι μόνο γιατί παίζω εγώ :P) όπως φάνηκε και στο φιλικό της Δευτέρας. Απλά στην κατηγορία (δεν είναι υπερβολή να πω και στην Β) δεν υπάρχουν ψηλοί να μας κοντράρουν. Ακόμα και όταν λείπει ο ταξιδιάρης Bill...

Αύριο θα σας παρουσιάσω τη σύνθεση της ομάδας, με παρατσούκλια για να έχει μεγαλύτερη πλάκα :D

Καλή μας αρχή λοιπόν :D.

Υ.Γ. Να δούμε αν θα βάλω φέτος το 1ο πόντο της σαιζόν...
----------------
Now playing: Sean Tyas - The Wednesday Whistle 2007-09-26
via FoxyTunes